Ode aan een Griep

Zompig dat moeras van het heerlijke verdwijnen, geen denken of voelen maar zweven, alsmaar zweven. Gelukzalig en eeuwig rekken van dat onbeschrijflijke moment tussen de droom en het ontwaken. Ik heb mijn natuurlijke staat ontdekt, of weer gevonden, in flarden zonder betekenis of samenhang. Niet geschoren en in mijn oudste lompen werp ik de realiteit verre van me. Mijn buurman echter is er minder goed aan toe, 'terminaal' hoor ik soms (grinnikend) fluisteren als ongure types zich daar verzamelen. Zijn codenaam 2007, en ach, vaak genoeg lach ik vrolijk met ze mee.

Het is niets

"Steeds als het voorkomt, het idee dat het iets betekent wanneer ik de laatste sigaret uit het pakje aansteek met toevallig ook de laatste lucifer uit het doosje.
Betekent het iets?
Vandaag kwam het voor dat het zelfs de allerlaatste lucifer in huis bleek te zijn en dat die uitging voordat ik de vlam naar mijn mond had gebracht.
Zo ja, wat betekent het dan?"

Jeroen Brouwers uit: Het is niets

Talig

Woorden verwijzen naar een bepaalde betekenis. Dit is een aanname die we met zijn allen doen, om in ieder geval het idee te hebben dat we elkaar kunnen begrijpen.

Nu kan ik nog steeds betekenissen door elkaar halen, voorbeelden hiervan zijn mijn verwarring tussen “jurk” en “rok” of tussen “kano” en “kajak”. Door vrouwen soms te complimenteren met hun kleding heb ik de eerste onduidelijkheid inmiddels overwonnen. Ik geef trouwens eerder een compliment voor een leuk zomerjukje dan voor een rok, maar dit terzijde.

De verwarring tussen “kano” en “kajak” komt vaker voor, merkte ik na een klein onderzoekje in mijn vriendenkring. Wellicht heeft dit iets te maken met het feit dat men hier niet zo snel complimentjes voor geeft, zo van “goh, wat staat die kano je mooi” of “die kleur kajak staat jou helemaal goed”. Nee, dan moeten we eerder denken aan opmerkingen als “wow, dat was een heftige waterval!” kortom niet het soort opmerkingen die je onderscheidend vermogen stimuleren.

Relatief lijkt de verwarring tussen de begrippen “links’ en “rechts” veel bij vrouwen voor te komen. Met de auto op de ringweg van Parijs, met mijn vriendinnetje (die kaart leest) op weg naar Spanje. Ik heb net met een imposante manoeuvre tenminste 2 mensenlevens kunnen redden (namelijk de onze). “Hier links” hoor ik veel te hard in mijn rechteroor, ook hoger trouwens dan ik me haar stem herinner. Het stuur naar links gooiend zonder te kijken in welke spiegel dan ook, herinnert zij zich plots haar ezelsbruggetje….”eeeeh rechts”.

Het vervolg wil ik u graag besparen, maar dit zijn geen momenten om complimentjes over haar kleding te geven, hoe mooi ze er die dag ook uitzag in haar jurkje.